خانه > Uncategorized > تشکل توسعه دهندگان نرم افزار ایران

تشکل توسعه دهندگان نرم افزار ایران


در پست قبلی با عنوان ISDA راهکاری برای ساماندهی صنعت توسعه نرم افزار ایران راهکاری جهت ساماندهی اوضاع صنعت نرم افزار ایران ارائه شد که متاسفانه شاهد بدفهمی هایی بودیم که در این پست می خواهم بیشتر و باجزئیات بیشتر پیشنهاد خودم را تکرار نمایم.

به نظر من برای ساماندهی اوضاع صنعت نرم افزار ایران باید تشکلی از دل جامعه توسعه دهندگان نرم افزار به وجود بیاید که امر هدایت و راهبری این صنعت را در دست بگیرد. متاسفانه بحث هایی در مورد موازی کاری با ارگان های دولتی و یا دیگر سازمانها مطرح گردید که به هیچ وجه درست نیست. کار این تشکل به هیچ وجه یک کار اجرایی نیست به عبارتی ما مجوز تاسیس شرکت نخواهیم داد و یا هر چیز دیگری. این تشکل در واقع یک NGO خواهد بود که حامی و راهبر صنعت توسعه نرم افزار ایران خواهد بود.

این تشکل لازم نیست هیچ جایی ثبت شود ,  از جایی مجوز بگیرد و یا مواردی امثالهم. ما می خواهیم یک NGO باشیم تا هم به خودمان و هم به دیگران کمک کنیم .

اما نحوه کمک این تشکل به اعضای خود می تواند قابل بحث باشد که دوستان بایستی در این حیطه نظرات خود را ارائه کنند. به نظر می رسد این تشکل می تواند اقدامات موثری در زمینه ساماندهی صنعت نرم افزار و رشد این صنعت انجام بدهد که چند نمونه در ادامه آورده شده است :

  • ایجاد سامانه ISDC یا انجمن توسعه دهندگان نرم افزار ایران که در واقع سامانه این تشکل خواهد بود. خود این سامانه می تواند مزایای متعددی داشته باشد :
    • ایجاد حلقه اتصال مابین صنایع توسعه نرم افزار , نیروی متخصص و مشتری محصولات نرم افزاری
    • مشروعیت بخشی و ایجاد ارتباط مابین تشکل و اعضای تشکل
    • امکان اطلاع رسانی مستمر
  • برگزاری دوره ها و سمینار های آموزشی .
  • برگزاری گردهمایی های منطقه ای و فرا منطقه ای
  • برگزاری نمایشگاه های تخصصی نرم افزاری
  • آموزش و ارائه گواهی به نیروی متخصص
  • ایجاد و تبیین استاندارد تولید و توسعه نرم افزار

همانطور که قابل مشاهده است به هیچ وجه کار اجرائی که منافاتی با دستگاههای اجرایی داشته باشد لیست نشده است زیرا در غیر اینصورت ایجاد چنین تشکلی غیر ممکن خواهد بود. زیرا عملکرد دستگاههای دولتی و یا صنفی زیر سوال خواهد رفت که این باعث به وجود آمدن مشکلات جدی می تواند باشد. به همین دلیل باید کمی در این بحث با احتیاط بیشتری عمل شود .شاید در این باب چند سوال پیش بیاید که بنده با نظر شخصی جوابگوی این سوالات هستم :

  • اگر قرار است کار اجرائی نشود ,  پس چگونه می خواهیم استاندارد تبیین کنیم ؟

تبیین استاندارد ربطی به کار اجرائی ندارد. ما نمی خواهیم که همه را وادار به رعایت استانداردهای این تشکل بکنیم ,  استانداردهای این تشکل گواهی کیفیتی برای محصولات می تواند باشد که در فروش و انتخاب مشتری نقش بسزایی خواهد داشت . زیرا مشتری مطمئن خواهد بود محصولی که می خرد دارای استانداردهایی است که خیال او را راحت می کند.

برای مثال ,  سایت IMDB (که مربوط به اطلاع رسانی فیلم می باشد) اقدام به رتبه بندی فیلم ها کرده است (بر اساس یک فرمول خاص که کاری به آن نداریم) ,  بنده خودم همیشه زمانیکه می خواهم فیلمی را برای تماشا انتخاب کنم از این رتبه بندی استفاده می کنم. زیرا این رتبه ها دقیقا کار راهنمای انتخاب محصول را بازی می کنند.  اما به هیچ وجه این سایت نه به جایی وابسته است نه ارگانی آن را حمایت می کند و نه کار اجرایی راجع به اکران و یا پخش فیلم انجام می دهد.

اما خود استاندارد ها قابل بحث خواهند بود که تشکل چه محصولاتی را گواهی کیفیت می کند.  ولی مسلما ارائه استاندارد باید یکی از اهداف اصلی این تشکل باشد.

  • بحث مشروعیت تشکل مهم است. چه کسی استاندارد ما را قبول خواهد کرد! چه کسی از پیشنهادات این تشکل پیروی خواهد کرد.

بحث مشروعیت بخشی به تشکل ممکن نخواهد بود مگر با حضور و حمایت اکثری توسعه دهندگان نرم افزار ایران در این تشکل. جهت این امر سامانه ای در نظر گرفته شده است که توسعه دهندگان نرم افزار ایران برای رفع نیاز های خود (فروش محصولات , استفاده از فرصت های شغلی و … ) در سامانه عضو خواهند شد. حضور توسعه دهنده به صورت دسته جمعی در یک سامانه باعث حضور مشتری هم خواهد بود . این حضور ها باعث ایجاد حلقه های مورد نظر تشکل خواهد شد.

حضور و حمایت توسعه دهنده و دیگر اعضای سامانه باعث به وجود آمدن مشروعیت همگانی خواهد شد که بهترین نوع مشروعیت است.

  • بحث ارائه گواهی نامه

تشکل با توجه به مشروعیت همگانی خود می تواند اقدام به برگزاری دوره های آموزشی و ارائه گواهی نامه های معتبر بکند. ولی مسئله اینجا است که تشکل نمی خواهد آموزشگاه برنامه نویسی و یا غیره شود. بلکه چند سطح گواهی از طرف تشکل اعلام خواهد شد :مثلا گواهی برنامه نویس #CCP – C . این گواهی طی یک دوره و امتحان به دانش پژوهان ارائه خواهد شد که دوره هم توسط یک آموزگار این دوره یا CCT ارائه خواهد شد. هم CCP و هم CCT از طرف تشکل ارائه شده است. هزینه دوره هم به آموزگار دوره پرداخت خواهد شد و او هم درصدی را به عنوان هزینه صدور گواهینامه به تشکل پرداخت خواهد کرد. البته این روند نیز قابل بحث خواهد بود.

این تشکل با ایجاد حلقه مابین ارکان صنعت و آموزش و تببین استاندارد های تولید و توسعه راهبر و پیش برنده صنعت توسعه نرم افزار ایران به معنی واقعی کلمه خواهد بود.

اما فعلا برای شروع تشکل و سامانه تشکل دوستان در آدرس زیر می توانند اعلام آمادگی نمایند تا در مورد نحوه شروع بحث نماییم:

https://sourceforge.net/projects/isda/forums/forum/1286022/topic/3951601

اما انتقاد کوچکی نسبت به دوستان گرامی دارم. جامعه توسعه دهندگان نرم افزار بزگترین و فعالترین گروه در محیط وب می باشد. به همین خاطر به نظر می رسد باید این گروه فعالیت های مسمر ثمرتری نسبت به دیگران در این محیط انجام بدهد. ولی متاسفانه شاهد کم لطفی دوستان هستیم. (دوستانی که برای خود دبدبه و کبکبه ای دارند) از دوستان گرامی خواهش می کنم حداقل به اندازه 1 پست از جعبه خود بیرون بیایند و به منافع عمومی بپردازند. منافع عمومی شاید الان سود بخش برای من فردی نباشد ولی فردا روز می توانیم همه از منافع یک صنعت سالم بهره ببریم . و این مسئله بسیار مهمتر از پست هایی است که هر روزه هزاران عدد بلاگ می شوند.اگر منتظر الطاف دولت گرامی نیستید و در قبال این اوضاع آشفته احساس مسئولیت می کنید , پس  اقدامی در شان خود انجام بدهید.

یاشیاسیز

دسته‌ها:Uncategorized
  1. Hamidreza
    نوامبر 27, 2010 در 7:38 ب.ظ.

    ما در ایران چیزی بعنوان جامعه توسعه دهندگان نرم افزار نداریم چه متمرکز چه غیر متمرکز! حتی در صنوفی هم که داریم اتحادیه ها صرفا بخاطر زند و بندهای اقتصادی و سیاسی کار میکنن و عموما خدمتی به کسی نمیکنن نمونش همین نظام صنفی رایانه ای. در نتیجه پیاده سازی یه همچین تشکل هایی با اون باورهایی که در جامعه فیزیکی وجود داره مساله پیچیده ای هست.
    من با یه سری از حرف های شما موافق نیستم. برای راهبری صنعت نرم افزار باید کار اجرایی کرد. اتفاقا این تشکل باید دنبال قدرت باشه باید توان اجرایی بالایی داشته باشه باید سرمایه داشته باشه باید نگاه حرفه ای داشته باشه و خیلی بایدهای دیگه تا به هدفش برسه. شورای انفورماتیک و نظام صنفی دو سازمانی هستن که مسیرش یه جای دیگه هست اصلا ربطی به این موضوع نداره. ما در این تخصص اینقدر خلا برای پر کردن داریم که حتی میتونه چند تا از این NGOها با هم پیش برن. ببینید این ها جزئی از واقعیت هستن الان شما یه نگاه به سایت ها و انجمن های فعال توسعه نرم افزار بنداز ببین مثلا با 200000 کاربرشون چکار کردن؟ اصلا ایده ای داشتن؟ 200000 نفر عدد کمی نیست! و آیا از این 200000 نفر حتی یک نفر هم پیدا شده که بیاد طرح بده و افرادی حامی برای اجرای اون طرح پیدا کنه؟ اگه طرحی بوده تا چه حد عملی شده؟ این جامعه، جامعه منفعلی هستن و به این راحتی ها تکون نمیخورن علتش هم اینه که هنوز احساس نیاز به تکون خوردن رو پیدا نکردن در نتیجه نمیشه به زور تکونشون داد. برای موفقیت این طرح و چنین طرح هایی فقط باید با قدرت وارد شد تا اونا متقاضی عضویت بشن نه اینکه شما دنبال متقاضی باشی. بعنوان یه تجربه چنین طرح هایی نیاز به مشورت و فراخوان نداره فقط مدیریت هست. لیدرشیپ لزوما همه جا جواب نمیده خیلی جاها و مخصوصا در چنین شرایطی فقط باید مدیریت کرد. هر برنامه نویسی لزوما نگاه اجرایی و مدیریتی نداره؛ لزومی نداره تشکل خودجوش باشه چون ایران پتانسیل تشکل خودجوش و مانا رو در این حرفه متاسفانه نداره. کلی تشکل خودجوش در این حرفه بوده که الان به دست فراموشی سپرده شده در نتیجه برای اجرایی کردن این سبک ایده ها باید جور دیگه فکر کرد. این نظر من بود.🙂
    موفق باشید.

    • نوامبر 27, 2010 در 7:48 ب.ظ.

      مرسی حمید رضا خان. عالی بود. این شد یک بحث و نظر خوب.

    • AmirGT
      نوامبر 27, 2010 در 8:39 ب.ظ.

      سلام. نظرات خوب و واقعا مفیدی بود.
      ولی من به شخصه همچین تشکل مشابهی در ایران نمی شناسم. یا اگر هم هست من خبر ندارم.
      با اون قسمت حرف های شما که گفتید این تشکل باید با قدرت بره جلو موافق هستم ولی خوب اول کار باید یک عده ای پا پیش بزارند و رهبر گروه رو همراهی کنند. یک فیلمی در سایت TED بود که یک نفر در ساحل کارای احمقانه انجام می داد و تنها بود و از طرف بقیه مسخره میشد بعد شدن دو نفر و بعد 3 نفر . بعد شدن 10 نفر تا جایی که همه به گروه ملحق شدن و این بار کسی که نمی امد مسخره می شد.
      اینجا هم همین طور هست. باید یک عده ای اول کار جلو بیاند و نظر بدهند و اعلام آمادگی کنند. می خوایم این جامعه ای که نیست رو تشکیل بدیم
      کاش اون جا که گفتید « باید جور دیگری فکر کرد » رو کمی بسط می دادید . یعنی می گفتید که چه جوری فکر کنیم.
      منتظر نظرات شما هستم.

  2. Ehsan
    نوامبر 28, 2010 در 2:08 ب.ظ.

    هیچ چیز غیر ممکنی وجود نداره … متاسفانه اقتصاد در کشور مشکل داره و همه چیز حول محور بنون درمانی میچرخه مشکل دیگه فرهنگه همش فکر میکنیم که اگه یک کار در یک بانک پشت باجه پیدا کنیم که یک بخور و نمیری داشته باشیم همه چیز حله نمیگم بده و در کشورهای دیگه اینجور کارها رو توهین میدونند و اینطوری از نو آوری حمایت میکنند ولی فرهنگ ما خیلی … دوست عزیز شما مدرک میخواهی بدی من پروژه که مشتری خودش رو میکشته بهشون دادم پس زدند. کارمند کوچولو بودن رو دوست دارند یا از این کشور میرند.

  3. دسامبر 9, 2010 در 4:51 ب.ظ.

    من از طرح این موارد بسیار خوشحال هستم. جامعه نرم افزار ما نیازمند تعامل بشتر هم در حوزه فنی و هم در حوزه صنفی است. از یک طرف داشتن قدرت برای پیش بردن اهداف حرف درستی است. ولی نه به هر قیمتی .
    به نظر من همینکه یک سری افراد که دارای درد مشترک هستند و حرف همدیگر را می فهمد اگر بتوانند با هم ارتباط بر قرار کنند و این ارتباطات مستمر باشد می توانند قدم به قدم آنها را به اهدافشان نزدیک کند.
    اگر قرار شد کاری بکنید من را هم در جریان قرار دهید.
    موفق باشید

  1. No trackbacks yet.

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: